دانيال نبى ( ع ) در شوش وَ قَضَيْنا إِلى بَنِي إِسْرائِيلَ فِي الْكِتابِ لَتُفْسِدُنَّ فِي الْأَرْضِ مَرَّتَيْنِ وَ لَتَعْلُنَّ عُلُوًّا كَبِيراً . فَإِذا جاءَ وَعْدُ أُولاهُما بَعَثْنا عَلَيْكُمْ عِباداً لَنا أُولِي بَأْسٍ شَدِيدٍ فَجاسُوا خِلالَ الدِّيارِ وَ كانَ وَعْداً مَفْعُولًا . « 1 » و بر بنى اسرائيل در كتاب آسمانى مقرر داشتيم كه در اين سرزمين و ديار فتنه و فساد و سركشى بىاندازه خواهيد كرد و چون وعدهء نخستينشان فرا رسيد ، بر شما كسانى از بندگان خود را كه ستيزه‌جويانى سهمگين بودند برگماشتيم كه اندرون خانه را جستجو مىكردند و آن وعده‌اى انجام‌يافتنى بود . فساد بنى اسرائيل عبارت بود از ظلم و بىعدالتى ، اختلاف و تفرقه و نزاع و خونريزى . « 2 » آنان دو فرقه شدند ، نوادگان اسرائيل و نوادگان يهودا كه همواره با هم در اختلاف بودند . خداوند دانيال نبى ( ع ) را برانگيخت و آنان را از سلطه بيگانه هشدار داد و مردم را به توبه فرا خواند ، ولى آنان به هشدار دانيال توجه نكردند و همچنان به اختلاف و فساد ادامه دادند . آل اسرائيل براى خود دولتى تشكيل دادند و زير سلطه فراعنه مصر درآمدند و آل يهود نيز كه در فلسطين و سوريه و عراق حكومت مىراندند ، در اثر تفرقه اسير دولت مصر شدند . به دنبال اين فساد و انحراف اجتماعى نخستين وعده الهى فرا رسيد و بخت النصر كه پادشاهى بسيار خشمناك و جبار بود از سوى پادشاه كلده به اورشليم حمله كرد . مصريان عقب نشستند ، و دولت يهود تسليم شد و بخت النصر بزرگان آل يهود را

--> ( 1 ) . اسراء : 4 و 5 . ( 2 ) . طبرسى ، مجمع البيان ، ج 4 ، ص 15 .